Ein Mannemer Polizist

Büttenrede für die Saison 1970 vom leider viel zu früh verstorbenen Georg Guckert vom "Feuerio" Mannheim

Wenn Sie die gesamte Büttenrede in 12 Kapiteln kennen lernen möchten,
nehmen Sie bitte direkt Kontakt mit Michael Seitz
michaelseitz111@hotmail.com auf.

1.

Egal was ich treib, ich wer net verwischt,
mir kann nix passiere, ich bin Polizist !
Jawohl des sag ich ganz offe un frei
Wo immer was los iss, do bin ich dabei
Die Uniform is glor, des muss ma ne losse
sie b`steht aus me Rock, äner Kapp un zwee Hosse
Wenn ich morgens do noi steig krieg ich ä Wut
ah ich schwitz mich.............................!

2.

Bis jetzt hab ich wirklich noch Käner gekillt
awer letscht hab ich schier vor Wut gebrillt,
frogt mich doch so ein 6 jähriger Wicht:
"Her, bischt Du ähn Reiterpolizist ?"
Wieso er do druff käm, frog ich den Klää.
"Ah secht er "wege doine scheppe Bää"

3.

So kurz vor Dienstschluß, ich kenn mich halt aus,
treff ich so ähn Penner am Waldrand do draus
Er schwankt und fällt, vor mir uff de Bodde
Der Kerl war bestimmt so voll wie zwee Grodde.
Ich zück moi Notizbuch, den Fall zu notiere
und frog dann sehr streng: "Wo sin die Papiere ?"
Do secht doch zu mir der Penner der dumme:
"Papier hab ich käns, ........................ !"

4.

Drum nahm ich den Kumpel, es war morgens um 4
glei emol mit uff unser Revier
Moin Hauptwachtmeister war garnet entzückt.
Der schnauzt mich a: "Mensch bischt Du verrückt ?"
Was willscht dann mit dem besoffene Affe ?
mänscht vielleicht ich will jetzt noch was schaffe.
Ich muß unbedingt noch zwee Stunde schlafe
mach blos un loss den Kerl wieder laafe !"

5.

Mir sitze zu dritt im Revier an ähm Tisch
De Theo, de Guschtel - un de Schorsch - des bin ich.
Für di Füß hosch kaum Platz, des is jo kää Wunner
den do liege noch 5 Polizeihunde drunner.
Ja bei uns is so eng, do werds Schaffe zur Qual,
awer  für Strofzettelgelder ham mir ähn riesige Saal.